Archive for november, 2010

Nieuwe DeLaMar een heerlijke avond uit

november 30, 2010

Joop van den Ende is de afgelopen weken veelvuldig in het nieuws geweest. De ondernemende cultuurliefhebber, bevlogen, commerciele geest, streeft naar kwaliteit en perfectie.  Dat is wat ik over hem lees en zie in portretten. Afgelopen donderdag had ik het genoegen zijn nieuwe DeLaMar Theater te mogen bezoeken. Ik was uitgenodigd voor de voorstelling La Cage aux Folles.

Het nieuwe DeLaMar biedt een heerlijke avond uit. Of de voorstelling je wel of niet aanspreekt. Je voelt je direct welkom, het personeel is vriendelijk en gastvrij. De entourage is warm en plezierig en de foto’s bijzonder om te zien. De zaal is aangenaam, je zit goed, voldoende beenruimte, het geluid is groots en toch heel klein alsof je direct naast het toneel zit.  Wellicht komt het ook door de voorstelling, maar ik vond de interactie met en complimenten vanuit de zaal opmerkelijk. Bijna een uitgelaten sfeer.

Een avondje theater, dat moet ik vaker doen. Andere omgeving, nieuwe ontmoetingen, je laten verrassen.
Marie-Jose van Triest

Advertenties

Succesvol leiderschap

november 16, 2010

Succesvol leiderschap een onderwerp wat velen boeit. Wat iemand een succesvol leider maakt of wie een voorbeeld van een succesvol leider is, verschilt van persoon tot persoon. Ten dele ingegeven door ervaring of projectie, of juist behoefte…

Sinds kort is er een nieuwe serie gestart bij de NTR: Leiders gezocht. Een programma waarin Jeroen Smit op zoek gaat naar de essentie van succesvol leiderschap in de eenentwintigste eeuw. Korte interviews die de kracht van persoonlijkheid en authenticiteit laten zien. Uitzending is op zondagvond NL 2. Op  http://educatie.ntr.nl/leidersgezocht/ zijn de interviews integraal te bekijken, een buitenkans om bekende leiders iets beter te leren kennen. En wellicht toekomstige en talentvolle nieuwe leiders te herkennen.

Een boeiend onderwerp om eens nader over van gedachten te wisselen. Marie-Jose van Triest 06-463 842 23

Tip voor een leuke Sint periode

november 10, 2010

Onze goedheiligman zal komend weekend formeel zijn intrede doen in Nederland. In veel gevallen een stressvolle periode voor zowel ouders als kinderen. Vorig jaar heb ik er al eens een artikel over geschreven en een reactie die is geplaatst in De Volkskrant.  Omdat het een jaarlijks terugkerend evenement is, deel ik het graag onze oplossing voor een leuke Sint en Piet periode.

Wij hebben onze kinderen al vroeg de waarheid over Sinterklaas verteld. Hij bestaat niet, maar het is een soort sprookje wat veel mensen jaarlijks vieren. Wij natuurlijk ook. Door ze te betrekken in het complot, beleven we allemaal plezier aan deze periode. We kopen samen de cadeautjes, die ze zelf mogen inpakken. Op 5 december mogen ze via een speurtocht door huis, de cadeautjes opzoeken. Het is ons geheim, ze mogen het niet doorvertellen aan gelovige klasgenoten. Want iedereen viert het op zijn eigen manier. Zie onderstaand artikel.

Mijn vraag of we dit jaar nog Sinterklaas zullen vieren, werd uiteraard direct positief beantwoord. Ze hebben zelf een nieuwe variant bedacht: de cadeautjes voor elkaar kopen. Zo weet je niet wat je zal krijgen. En pakjesavond moeten we zeker vieren met gedichten, de speurtocht door het huis, warme chocomel, pepernoten en een chocoladeletter. Ze kijken er nu al naar uit. De verlanglijsten zijn al gemaakt, nadat in september de eerste speelgoedboeken in de brievenbus zijn ontvangen.

Volgende week zaterdag zal Sint zijn opwachting maken bij ons in het dorp. Aankomst per boot, alle kinderen op de dijk, sinterklaasliedjes zingen met de fanfare, rondrit per koets gevolgd door huppelende en zingende kinderen, naar het dorpshuis waar de kleinsten bij Sint op schoot een cadeau in ontvangst mogen nemen en de oudere kinderen een voorstelling met clowns, goochelaars o.i.d. bijwonen. Een succesvolle traditie in ons dorp. Wellicht heb ik u kunnen inspireren voor een plezierige Sint periode, waarbij het een gezamenlijke activiteit is van ouder en kind. Succes! Marie-Jose van Triest

Verkeersveiligheid en verkeerseducatie

november 10, 2010

Deze week een heel ander onderwerp, wat ik graag wil delen met ouders van schoolgaande kinderen. Initiatieven die op veel meer basisscholen navolging zouden moeten krijgen.  Verkeersveiligheid gaat ons allemaal aan. Ik woon met mijn gezin in een klein dorp. De basisschool is gelegen aan een parallelweg net buiten het dorp. Grote tractoren en landbouwmachines passeren met regelmaat, en soms hoge snelheid, de kinderen op de fiets. Angstwekkende momenten.

Om kinderen bewust te maken welke rol zij zelf hebben m.b.t. verkeersveiligheid, heeft de basisschool deelgenomen aan twee projecten, gericht op groep 7 en 8. Project VOMOL: Veilig Omgaan Met Opvallend Landbouwverkeer bestaande uit een deel theorie met vragen en situatieschetsen voor ouder en kind. En een praktijkles, waar loonbedrijven met machines naar school waren gekomen. 

Door zelf te ervaren wat het zicht is, waar de dode hoek zit en wat de meest veilige plek op de weg is bij het passeren van een dergelijk groot landbouwvoertuig zijn de kinderen zich meer bewust van hun rol in het verkeer en de mogelijke gevaren. Dat tijdens de praktijkdag ook het mais uit het veld naast de school geoogst werd, maakte de dag tot een waar spektakel en uitstekende praktijkoefeningen.

Het tweede verkeersproject was ‘je raakt zoek in de dode hoek‘. Ook dit bestond uit theorie voor ouder en kind en een praktijkdag. Een grote vrachtwagen speciaal ingericht voor dit project bezocht de school voor de praktijkles. Kinderen kregen video’s te zien en mochten ook nu weer plaats nemen in de cabine.

Twee zeer geslaagde projecten  met direct zichtbaar resultaat bij de kinderen. Eigenlijk zou elke basisschool hier aan deel moeten kunnen nemen. Voor Gelderland zijn deze projecten ontwikkeld o.a. in samenwerking met www.ROVG.nl ik verwijs u graag naar hun site.  Op dit moment wordt de parallelweg voorzien van nieuw asfalt en verkeersdrempels. Grote asfalteerwagens, veel werkverkeer vlakbij school. De kinderen zijn alert en er is communicatie tussen uitvoerders en school.

Dergelijke goede initiatieven wilde ik toch graag met u delen. Ik geloof in de kracht van kennis en ervaring willen delen. Tot ziens, Marie-Jose van Triest.

Geslaagde reunie succesvolle dagbladen Midden Nederland

november 1, 2010

Vrijdag 29 oktober  heb ik een reunie van Wegener Uitgeverij Midden Nederland bijgewoond. Een initiatief van enkele voormalige medewerkers. De belangstelling was overweldigend, ruim 400 oud collega’s waren naar hun voormalige werklocatie in Houten afgereisd.

Mijn periode bij de uitgever van o.a. Utrechts Nieuwsblad, Amersfoortse Courant besloeg slechts 2 jaar. Bewogen jaren: enorme dynamiek, de complexiteit van de organisatie, de ontwikkeling van nieuwe media, interessante projecten en de herstructureringen.

Wat me in deze jaren heeft gefrappeerd was de loyaliteit en het verantwoordelijkheidsgevoel voor de krant die, onder welke omstandigheden dan ook, de volgende dag bij de abonnee bezorgd moest worden. Het dagelijks werken aan een tastbaar eindresultaat, vraagt om intensieve samenwerking en een uitstekende ketenregie. Deadlines, creativiteit, flexibiliteit, systemen, een dagelijks terugkerend uitdagend en boeiend proces.

Alle disciplines waren op de reunie vertegenwoordigd. Medewerkers, managers en directie ontmoetten elkaar in een ontspannen, belangstellende en open sfeer. Niemand was meer ‘in functie’. De interesse in en naar voormalige collega’s was groot. Ontmoetingen voltrokken zich in een sfeer van speeddating, maar op een organische manier, niet oordelend of veroordelend.

Een warme deken van samenwerking, trots en zelfs heimwee was voelbaar. Kranten kennen een personeelsbestand met vele dienstjaren. De technische ontwikkelingen en proces van automatisering waren de afgelopen decennia groot, evenals de impact daarvan op functies, medewerkers en structuren.

Het was een samenkomst van mensen die volop en bewust in het leven staan. In de bloei van hun carriere, sommigen nog werkzaam in het krantenvak, babyboomers met tomeloze energie in hun werk, of genietend van het vrije leven en een sociaal maatschappelijke invulling.

Geen misplaatste romantiek of nostalgie. Het waren de herinneringen en bij sommigen wellicht ook de wens om weer dagelijks en gezamenlijk een uniek product te maken. Ik vond het bijzonder deze warme en open sfeer te ervaren. Om 22:00 uur is er, na herhaaldelijke oproepen van de organisatie, een einde gekomen aan deze eerste reunie. Dank je wel.